ยุทธศาสตร์ของรัฐบาล

รัฐบาลนายอภิสิทธิ์  เวชชาชีวะ  ประกาศให้หยุดราชการติดกัน 5 วันรวด  ตั้งแต่วันที่ 4 – 8  กรกฎาคม 2552  เพื่อให้ประชาชนพักผ่อนหย่อนใจและไปเที่ยวเตร่ให้สบายอารมณ์  ฟังแล้วรู้สึกว่าเมืองไทยนี่ช่างรื่นรมย์สุขสบาย  ประชาชนจึงมีอารมณ์สุนทรีย์อยากท่องเที่ยว

            นายอภิสิทธิ์  เวชชาชีวะ  รู้หรือเปล่าว่าชาวบ้านเขาพูดกันว่าอย่างไร   โดยเฉพาะพวกตกงานที่ยังมืดแปดด้านไม่รู้จนะหาเงินจากไหนมาใช้จ่ายเลี้ยงดูครอบครัว    ส่วนพวกที่ยังพอมีงานทำก็เก็บตัวอยู่กับบ้าน   ไม่มีอารมณ์อยากไปเที่ยวเพราะเงินมีจำกัด

            อยากเรียนให้นายอภิสิทธิ์  เวชชาชีวะทราบว่า  สิ่งที่ประชาชนไทยต้องการมากที่สุดในขณะนี้ไม่ใช่เรื่องท่องเที่ยวหรือการพักผ่อนหย่อนใจ   เพราะประชาชนกลัดกลุ้มกังวลกลัวตกงาน   กลัวเงินหมดกระเป๋า  พวกเขาอยากให้รัฐบาลฟื้นเศรษฐกิจเร็วที่สุด

ขอย้ำว่า  ประชาชนไทยวันนี้ต้องการหลักประกันที่มั่นคงในการมีงานทำ  แม้จะเหนื่อยยากหนักหนาสาหัสเท่าไหร่ก็ทนไหว  และถึงแม้รัฐบาลจะกู้เงินจนทำให้ประชาชนแบกหนี้ท่วมหัวก็ทนได้   ขอเพียงให้รัฐบาลฟื้นฟูเศรษฐกิจให้สำเร็จเท่านั้น

            นายอภิสิทธิ์  เวชชาชีวะ  จบปริญญาโทเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ดแห่งอังกฤษ  เชื่อว่าในด้านทฤษฎีที่เป็นวิชาการมีความรู้มากพอ  แต่สิ่งที่นายอภิสิทธิ์ขาดไปก็คือด้านประสบการณ์ที่เป็นของจริง  ซึ่งจะทำให้สามารถเข้าถึงชีวิตจิตใจของประชาชนในระดับล่าง  

            ความทุกข์ของคนระดับล่างมีมากมาย   คนเหล่าต้องการให้รัฐบาลฉุดชีวิตตนเองให้มีสภาพดีขึ้น   สิ่งที่พวกเขาต้องการก็ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรง  เพราะต้องการสิ่งที่เป็นปัจจัยพื้นฐานไม่กี่อย่างเช่น การมีบ้าน  มีงานทำ  ลูกหลานได้เรียนหนังสือสูงๆ  ได้รับสวัสดิการด้านรักษาพยาบาล   อยู่ในสังคมที่ปลอดภัยจากโจรผู้ร้ายและยาเสพติด   และได้รับความยุติธรรมอย่างเสมอภาคเท่าเทียมกัน

            ผู้นำประเทศจำเป็นต้องรู้เรื่องคนระดับล่างอย่างลึกซึ้ง   และต้องมีนโยบายที่ชัดเจนซึ่งมีความเป็นไปได้สูง   จึงจะสามารถปลดเปลื้องความทุกข์ของคนส่วนใหญ่ในชาติได้

            ผู้นำที่คิดง่ายคิดสั้นๆ  มักมองปัญหาอย่างฉาบฉวย  โดยยึดเอาความมั่นคงในเก้าอี้แห่งอำนาจและความต้องการของตนเป็นตัวตั้ง   ซึ่งในบางยุคสมัยก็คิดเลยเถิดไปถึงขั้นบอกว่า  ความมั่นคงของตนเป็นความมั่นคงของประเทศชาติ  ใครคิดไม่ตรงกับตนหรือขัดแย้งต่อต้านสิ่งที่ตนคิด  จะต้องเป็นคนที่ไม่รักชาติหรือเป็นภัยต่อชาติ

            ซึ่งสังคมในประเทศด้อยพัฒนามักได้ผู้นำแบบหลังนี้

            รัฐบาลชุดปัจจุบันภายใต้การนำของนายอภิสิทธิ์  เวชชาชีวะ  ก็ทำท่าจะตกอยู่ในสภาพดังกล่าว   เพราะหลังจากประสบความล้มเหลวในการอัดฉีดเงินตามแนวทางประชานิยมและแก้ปัญหาต่างๆไม่ได้  ก็กำหนดยุทธศาสตร์ในการทำงานการเมืองครั้งหลังสุดออกมาว่า  จะต้องทำใน 4  ข้อสำคัญได้แก่

            1.รวมกันเราอยู่      2.ร่วมกู้เศรษฐกิจ   3.ใกล้ชิดประชาชน  และ  4.โชว์ผลงานทุกพื้นที่

            ยุทธศาสตร์ดังกล่าวเป็นประโยชน์แก่คณะรัฐบาลผสม   มากกว่าที่ประชาชนจะได้รับ  รัฐบาลต้องการเพียงแค่ความอยู่รอดของพวกตน  แล้วประชาชนระดับล่างที่จมความทุกข์จะหวังให้แก้ไขปัญหาและปลดทุกข์ของตนได้อย่างไร

            การทำอภิมหาโปรเจกต์ด่างๆ   ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเรื่องโครงสร้างขั้นพื้นฐานเช่น สร้างถนนหนทาง  สร้างสถานีอนามัย  ทำรถฟ้าขนส่งมวลชนใน กทม  สร้างโรงเรียน  ฯลฯ  เป็นการแก้ปัญหาที่ไม่ตรงจุด  และกลุ่มที่ผู้ประโยชน์มากที่สุดก็คือพวกพ่อค้าผู้รับเหมา   ที่เป็นหัวคะแนนนักการเมือง

            ส่วนพวกเกษตรกร  ผู้ใช้แรงงาน  คนตกงาน  และคนหาเช้ากินค่ำ ต้องทนกันต่อไป