สุรินทร์ พบครูกตัญญูดูแลแม่ป่วยติดเตียงมานาน 10 กว่าปี

ผู้สื่อข่าวได้ไปพบกับครูยอดกตัญญูรายนี้ที่หมู่บ้านนาท่ม ม.ที่19 ต.แตล อ.ศีขรภูมิ จ.สุรินทร์  ที่กำลังก้มหน้าก้มตานำแม่เปลี่ยนแพมเพิร์สให้นางเกียม บรรลือทรัพย์อายุ  67 ปี ซึ่งเป็นแม่ อยู่ภายในบ้านเลขที่ 60 ต.แตล อ.ศีขรภูมิ จ.สุรินทร์ ทราบชื่อคือคุณครูสุภัทร์ บรรลือทรัพย์ อายุ 31ปี ซึ่งเป็นผู้ดูแลแม่ที่นอนป่วยติดเตียงมานานร่วมหลาย10 ปี

จาการสอบถามคุณครูสุภัทร์ กล่าวว่า ตนเองมีพี่น้องร่วมสายโลหิตจำนวน5คน และแต่ละคนได้ไปมีครอบครัวกันไปหมดแล้ว และตนเองก็เป็นลูกคนสุดท้ายในครอบครัวนี้พอเรียนจบม.3 จากโรงเรียนแตลศิริวิทยา เมื่อปี2551จากนั้นมาต่อปวช.จากวิทยาลัยเทคนิคสุรินทร์ เมื่อปี2554จบครุศาตร์บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์ เมื่อปีพ.ศ.2559 หลังจากนั้นไปสอบข้าราชการครูได้ทำงานรับตำแหน่งครูมาจนถึงทุกวันนี้ และสอนอยู่ที่โรงเรียนจารย์วิทยา ตำบลหนองเหล็ก อำเภอศีขรภูมิ และในระหว่างที่ทำงานรับราชการตนเองก็ได้ขับขี่รถไปมาแต่ละวันวันละหลายกิโลเมตรรวมแล้วก็ประมาณ80กิโลเมตรไปกลับซึ่งค่อนจะลำบากใช้เวลาหลังจากเลิกงานก็มาดูแลแม่ป้อนข้าวให้แม่ทุกวันอยู่อย่างนี้มานานร่วม10 กว่าปี

ครูสุภัทร์ ยังบอกอีกว่า ถ้าวันไหนที่มาไม่ทันหรือให้คนอื่นมาดูแลให้ก็จะไม่รู้วิธีการดูแลแม่จะถูกแผลกดทับและบางครั้งมาดูแลไม่ทันแมลงวันจะเข้าไปขี้ใส่ปากแม่และมีมีโรคแทรกซ้อนต้องไปนอนโรงพยาบาลหลายคืนซึ่งลำบากในการดูแลบางครั้งต้องขออนุญาติท่านผอ.โรงเรียนมาดูแลแม่เป็นอย่างนี้ทุกวัน ซึ่งทางผอ.ก็ไม่เคยขัดอะไรในเมื่อบุบผการีที่จะต้องดูแลเพราะท่านเข้าใจดี

ทางด้านนายบุญศักดิ์ บุญจูงนายกสมาคมครูศีขรภูมิ ที่ได้จัดการแข่งขันกีฬาวันครูประจำปี2566ในระหว่างที่วิ่งออกกำลังกายอยู่ได้ให้สัมภาษณ์ว่า ตนเองพอทราบแล้วว้่าคุณครูสุภัทร์ บรรลือทรัพย์ เป็นครูที่ดีและได้ดูแลแม่มานาน ซึ่งตนเองอยากให้คุณครูทุกคนเอาแบบอย่าง ซึ่งครูแบบนี้มีจำนวนมากที่ดูแลบุบผการีที่ป่วยติดเตียงแต่ครูสุภัทร์นี้ถือว่าน่ายกย่อองเชิดชูเกียรติให้กับคุณครูสุภัทร์

และการที่ออกมาดูแลแม่ถ้าหากมีเคสแบบนี้ตนเองจะไม่ห้ามเพราะเราทราบดีว่าทุกคนต้องมีภาระหน้าที่แต่ภาระหน้าที่ของคุณครุสุภัทร์ถือว่าหนักพอสมควรแต่ก็ถือว่าเป็นคุณครูยอดกตัญญูคนหนึ่งที่น่ายกย่องสรรเสริญและเชิดชูให้คุณครูทั่วประเทศนำไปเป็นแบบอย่างที่ดี

ทางด้านคุณครูสุภัทร์ ยังบอกผู้สื่อข่าวอีกด้วยว่า ตนเองมาทำการสอนอยู่ที่โรงเรียนจารย์วิทยาคาร ซึ่งในระหว่างเดินทางไปมาก็ไกลจากที่บ้านของแม่ตนเองอยากจะมาทำการสอนอยู่ที่ใกล้บ้านมากกว่านี้เพราะจะต้องดูแลแม่อย่างใกล้ชิดและแม่จะได้มีอาการที่ดีขึ้นไปมากกว่านี้