เปิดชีวิตมหัศจรรย์ 'นากบุญรอด' สัตว์ป่าสายบุญลูกศิษย์วัดโบราณท่าศาลา

"นาก" สัตว์ป่าธรรมดาๆที่อาศัยอยู่ริมทุ่งริมคลองที่ยังมีสภาพสมบูรณ์ แต่นากตัวนี้ อาศัยอยู่ในวัดท่าลาด ซึ่งเป็นวัดร้างโบราณที่เพิ่งถูกฟื้นฟู เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตั้งอยู่ที่บ้านจาด หมู่ 7 ตำบลท่าขึ้น อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช แต่ที่ไม่ธรรมดาและดูเหมือนว่าจะกลายเป็นชีวิตมหัศจรรย์ “นาก” ตัวนี้กลายเป็นลูกศิษย์วัดคอยติดตามพระในวัดออกบิณฑบาตทุกเช้าไม่เคยเว้น ไปนั่งฟังการสวดมนต์ทำวัตรทุกวัน จนเป็นที่รักของพุทธศาสนิกชนและชาวบ้านทั่วไปอย่างน่าฉงน

วันที่ 20 มกราคม 2566 เวลา 04.30 น. ผู้สื่อข่าวได้ไปติดตามพฤติกรรมของ “นาก” ตัวนี้ตั้งแต่ก่อนสว่าง เมื่อเดินทางเข้าไปในวัดพบว่า “นาก” ตัวนี้ชื่อว่า “นากบุญรอด”กำลังเล่นอยู่กับสุนัขบริเวณลานวัดอย่างสนุกสนาน เมื่อไปถึงได้เข้ามาทักทายอย่างคุ้นเชื่อง ไม่มีท่าทีตื่นกลัวคนแปลกหน้า จนกระทั่งเวลา 05.30 ได้เวลาที่พระสงฆ์ออกบิณฑบาต เมื่อพระมวล คุตะจิตโต หรือ “ตาหลวงมวล”ได้ครองจีวร สะพายบาตรออกไปปฏิบัติกิจของสงฆ์คือการบิณฑบาต ปรากฏว่าเจ้า “นากบุญรอด”ได้เดินตามไปทันที แม้ทางที่เดินไปจะมืดแต่นากบุญรอดเดินตามตาหลวงมวลไปอย่างน่ารัก น่าชัง และเมื่อผ่านไปตามบ้านเรือนที่มีสุนัข สุนัขแต่ละตัวจะออกมาเล่นและทักทายกับนากบุญรอดอย่างคุ้นเคย ไม่มีตัวไหนที่ส่งเสียงเห่าขู่ไม่เป็นมิตรกับนากบุญรอดแม้แต่ตัวเดียว

เมื่อตาหลวงมวลไปที่บ้านของโยมอุปัฎฐากที่รอตักบาต นากบุญรอดจะส่งเสียงคล้ายเรียกโยมที่เตรียมอาหารสำหรับตักบาตรให้รู้ว่า พระมาแล้วก่อนที่จะออกมาตักบาตร และเมื่อตาหลวงได้สวดมนต์ให้พร นากบุญรอดจะนอนหมอบรอให้ตาหลวงมวลให้พรเสร็จแล้วเดินต่อไปยังบ้านหลังถัดไป และพฤติกรรมเป็นไปแบบนี้ทุกหลังที่ตาหลวงมวลรับบิณฑบาต ส่วนโยมที่มารอตักบาตรนั้นเมื่อตักบาตรเสร็จจะทักทายกับนากบุญรอดอย่างคุนเคย เช่นเดียวกับสุนัขของแต่ละบ้านจะมาทักทายชวนกันเล่น ก่อนที่นากบุญรอดจะผละตามตาหลวงมวลต่อไปยังบ้านหลังถัดไปเป็นเช่นนนี้จนกลับวัด

โยมที่รอตักบาตรพระสงฆ์ระบุว่าทุกคนในตำบลต่างรู้จักบุญรอดทุกบ้าน เป็นที่รักของทุกบ้านไม่เคยวอแวหรือดุร้ายใส่ใคร บางบ้านนากบุญรอดจะเข้าไปในบ้านไปจนถึงโต๊ะอาหารขึ้นไปนั่งยกมือไหว้ คือยกเท้าหน้าทั้งสองข้างคล้ายพนมมือขออาหารเมื่อได้รับอาหารแล้วก็จะวิ่งออกไป เช่นเดียวกับร้านขายหมูปิ้งในหมู่บ้านระบุว่าหากนากบุญรอดหิวจะผละออกมาจากการตามพระสงฆ์ครู่หนึ่งเพื่อมานั่งและยกมือขอหมุปิ้งเมื่อได้กินแล้วจะวิ่งตามพระสงฆ์ต่อไปจนกลับวัด

ขณะที่ผู้สื่อข่าวซึ่งได้เดินตามตาหลวงมวลออกรับบณฑบาตรตั้งแต่ออกจากวัดสังเกตพฤติกรรมของนากบุญรอด พบว่าตั้งแต่ออกจากวัดก่อนออกนั้นจะแวะลงเล่นน้ำก่อน 1 ครั้ง หลังจากนั้นได้ตามพระสงฆ์ไปอย่างต่อเนื่อง จะแวะรับบิณฑบาตตามบ้านกับพระสงฆ์ หรือหากบ้านใดที่มีสุนัขแต่ไม่ได้ถวายตักบาตร แต่ในบ้านเลี้ยงสุนัข นากบุญรอดจะแวะทักทายเล่นกับสุนัขครู่หนึ่งก่อนที่จะวิ่งตามพระสงฆ์โดยไม่ต้องคอยสั่ง และหากมีรถสัญจรไปมาจะหลบรถลงข้างทางอย่างแสนรู้ และก่อนที่จะกลับเข้าวัดจะแวะลงเล่นน้ำในคลองชลประทาน โดยตาหลวงมวลจะเดินไปตามถนนสันคลองชลประทานส่วนนากบุญรอดจะว่ายน้ำในคลองชลประทานตามไป จนถึงบ้านหลังสุดท้ายจะมีโยมรอตักบาตร นากบุญรอด จะแวะขึ้นไปบนบ้านที่เจ้าของบ้านรออยู่แล้วก่อนตรงเข้าไปในห้องครัว ไปยืนรอหน้าตู้เย็นให้เจ้าของบ้านเปิดตู้เย็นเพื่อขออาหารอย่างแสนรู้เป็นบ้านหลังสุดท้ายก่อนกลับเข้าวัด ตลอดเส้นทางเดินบิณบาตรเกือบ 5 กิโลเมตร พฤติกรรมของนากบุญรอดแตกต่างจากวิสัยนากซึ่งเป็นสัตว์ป่าทั่วไปอย่างไม่เคยปรากฎที่ไหน

พระครูสมุห์ภูดิศสุธรรมโม รักษาการเจ้าอาวาสวัดท่าลาด กล่าวว่า นากบุญรอดมีพฤติกรรมไม่เหมือนนากทั่วไป ที่กลัวคน กลัวสุนัข กลัวเสียง แต่นากบุญรอด ไม่กลัวทุกอย่างเป็นมิตรกับคน เป็นหัวหน้าแก๊งส์สุนัข ไก่ในวัดเป็นเพื่อนกับสุนัขทั้งตำบลก็ว่าได้ โยมในหมู่บ้านต่างรู้จักกันดีเมื่อพระออกบิณฑบาตจะตามไปทุกวันรูปนั้นบ้างรูปนี้บ้าง พระหายไปไม่ได้ไปบิณฑบาตคุณโยมไม่ได้ถามหาพระแต่คิดถึงนากบุญรอดถามหานากบุญรอดแทน

ส่วนสาเหตุที่นากบุญรอดมีพฤติกรรมเช่นนี้นั้นเข้าใจว่าในทางธรรมนั้นคงเป็นเรื่องของกรรมเก่า และเขาเคยมีจิตภาวะปวารณาที่จะอยู่กับวัดอยู่กับพระสงฆ์ จิตจึงผูกอยู่กับวัดที่นี่พฤติกรรมเขาเลยเป็นเช่นนี้

ขณะที่พระมวลคุตะจิตโต เล่าว่าได้ช่วยนากบุญรอดมาในขณะที่ไปบิณฑบาต แม่ของนากบุญรอดกำลังอุ้มอยู่แล้วถูกสุนัขไล่ ได้ทิ้งบุญรอดไว้และถูกสุนัขคาบตอนนั้นยังไม่ลืมตา จากนั้นจึงนำใส่ย่ามช่วยมาไว้ที่วัดเลี้ยงดูโดยไม่ได้ขัง หรืออะไรปล่อยไว้ว่าวันหนึ่งเขาคงจะไปเพราะเป็นสัตว์ป่าแต่กลายเป็นว่ากว่า 1 ปีแล้วที่เขาไม่ไปไหน ไม่เคยฝึกฝนอะไรให้แต่พฤติกรรมกลับคอยตามพระทุกรูปไปบิณบาตรแล้วแต่อารมณ์ของเขาบางวันไปกับรูปนั้นบ้างก็รูปนี้ ไปครั้งแรกก็ตกใจไปเห็นกลางทางแล้วเกรงว่าสุนัขจะไล่กัดแต่กลับไม่ใช่เขาเป็นมิตรกับสุนัขทั้งหมู่บ้าน

พระมวล กล่าวต่อว่า ส่วนตัวแล้วยังคิดอยู่ว่าอาจเป็นกรรมของอาตมาเองก็ได้ ครั้งหนึ่งสมัยเป็นฆราวาสเคยฆ่านากไป 1 ตัว นากตัวนั้นอาจกลับมาให้อาตมาดูแลในวันนี้ ก็คงต้องดูแลกัน ส่วนอาหารที่เขากินนั้นจะคอยซื้อลูกชิ้นปลามาให้กินสัปดาห์ละครั้ง