เลือกตั้ง 69 เกมล้างตา “บ้านใหญ่” ชำระแค้นพรรคส้ม หวนกุมกระดานอำนาจ!!

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 ไม่ใช่เพียงศึกตามวาระของระบอบประชาธิปไตย หากแต่คือ “เกมล้างตา” ทางการเมืองที่กลุ่มนักการเมืองระดับตระกูล หรือที่เรียกกันติดปากว่า “บ้านใหญ่” เฝ้ารอคอยมากว่าสองปี หลังถูกกระแสสีส้มเขย่าจนเสียหลัก เสียพื้นที่ และเสียศักดิ์ศรีอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนในการเลือกตั้งปี 2566

ภาพความพ่ายแพ้ครั้งนั้นยังหลอกหลอนการเมืองท้องถิ่นหลายจังหวัด โดยเฉพาะภาคตะวันออกและปริมณฑล ชลบุรี สมุทรปราการ ระยอง จันทบุรี นนทบุรี ล้วนเป็นพื้นที่ที่บ้านใหญ่เคยกุมอำนาจยาวนาน แต่กลับถูก “มดส้มล้มช้าง” แบบแทบไม่เหลือพื้นที่ยืน พรรคส้มในเวลานั้นไม่ได้ชนะด้วยเงินหรือเครือข่าย หากชนะด้วย “กระแสเปลี่ยนประเทศ” เทคโนโลยีการสื่อสาร และพลังคนรุ่นใหม่ จนระบบอุปถัมภ์แบบเดิมตั้งตัวไม่ทัน

แต่การเมืองไม่เคยมีคำว่าแพ้ถาวร ความพ่ายแพ้ปี 66 กลับกลายเป็นบทเรียนราคาแพงที่ทำให้บ้านใหญ่จำนวนไม่น้อยกลับไปทบทวนตัวเองอย่างจริงจัง วันนี้พวกเขาไม่ได้ลงสนามแบบเดิมอีกต่อไป การเลือกตั้ง 69 คือการกลับมาแบบ “เตรียมการครบมือ” ทั้งการสวมเสื้อพรรคใหญ่ การผนึกกำลังในพื้นที่ และการใช้ทรัพยากรทางการเมืองอย่างเป็นระบบมากกว่าที่เคย

เกมล้างตารอบนี้ บ้านใหญ่ไม่ปะทะกันเองเหมือนในอดีต แต่เลือก “จัดแถวใหม่” กระจายตัวลงในพรรคร่วมรัฐบาล เพื่อหลีกเลี่ยงการตัดคะแนนกันเอง พร้อมอาศัยภาพลักษณ์ความเป็นฝ่ายบริหารที่มีอำนาจจัดสรรงบประมาณและโครงการลงพื้นที่ ในวันที่เศรษฐกิจฝืดเคือง ปัญหาปากท้องกดทับชีวิตผู้คน บ้านใหญ่จึงชูการเมืองเชิงพื้นที่ การดูแลสารทุกข์สุกดิบ และการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเป็นอาวุธหลัก เพื่อท้าชนกับการเมืองเชิงอุดมการณ์ของพรรคส้ม

ขณะเดียวกัน สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดคือ บ้านใหญ่เรียนรู้ที่จะใช้โซเชียลมีเดียและการตลาดการเมืองสมัยใหม่มากขึ้น ไม่ปล่อยให้สนามออนไลน์เป็นพื้นที่ผูกขาดของพรรคส้มอีกต่อไป การผสมผสานระหว่าง “กระสุน” ในเชิงทรัพยากร กับ “การสื่อสาร” แบบใหม่ ทำให้เกมการเมืองปี 69 ไม่ง่ายเหมือนเมื่อสองปีก่อน

สมรภูมิที่ร้อนแรงที่สุดยังคงเป็นจังหวัดเดิมที่เคยแพ้ยับ ชลบุรีในฐานะบ้านใหญ่แสนสุขคือสัญลักษณ์ของการล้างตาครั้งนี้ สมุทรปราการที่เคยแลนด์สไลด์สีส้มก็เริ่มเห็นการจัดทัพใหม่ของกลุ่มการเมืองท้องถิ่น ส่วนนครราชสีมา แม้พรรคส้มจะเจาะเขตเมืองได้สำเร็จในอดีต แต่พื้นที่นอกเมืองยังเป็นสนามที่บ้านใหญ่และพรรคร่วมรัฐบาลเชื่อว่าตนเองยังมีแต้มต่อ

ในอีกฟากหนึ่ง พรรคประชาชน ซึ่งสืบทอดฐานเสียงจากอดีต พรรคก้าวไกล ยังคงยืนบนธงการเมืองเชิงอุดมการณ์และความหวังการเปลี่ยนแปลง แกนนำพรรคเชื่อว่าผู้เลือกตั้งจำนวนมากไม่ได้เลือกเพราะผลประโยชน์ระยะสั้น แต่เลือกเพราะไม่ต้องการกลับไปสู่การเมืองแบบเดิม และตราบใดที่ปัญหาเชิงโครงสร้างยังไม่ได้รับการแก้ไข กระแสนี้จะไม่หายไปง่าย ๆ

อย่างไรก็ตาม สัญญาณที่พรรคส้มไม่อาจมองข้าม คือกลุ่มผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่ยังลังเล โดยเฉพาะในเขตเมืองและปริมณฑล ความลังเลนี้สะท้อนคำถามตรงไปตรงมาว่า การเมืองเชิงอุดมการณ์จะตอบโจทย์ปากท้องในระยะสั้นได้เพียงใด หากพรรคประชาชนไม่สามารถเชื่อม “ความฝันระยะยาว” เข้ากับ “ความเดือดร้อนเฉพาะหน้า” ได้อย่างเป็นรูปธรรม เกมล้างตาของบ้านใหญ่อาจไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน

การเลือกตั้ง 69 จึงไม่ใช่แค่การแข่งขันจำนวน สส. แต่คือการชี้ชะตาทิศทางการเมืองไทยว่า จะเดินต่อด้วยพลังอุดมการณ์ หรือจะหวนกลับสู่การเมืองพื้นที่แบบดั้งเดิม บ้านใหญ่กลับมาพร้อมความแค้นและการเตรียมพร้อมที่รัดกุมกว่าเดิม ขณะที่พรรคส้มยังถือธงกระแสการเปลี่ยนแปลง ศึกครั้งนี้ไม่มีใครได้เปรียบเด็ดขาด และไม่ว่าใครจะชนะ สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนคือ กระดานอำนาจการเมืองไทยหลังเลือกตั้ง 69 จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

#เลือกตั้ง69 #เกมล้างตา #บ้านใหญ่ #พรรคส้ม #พรรคประชาชน #วิเคราะห์การเมือง #สยามรัฐ