"วินทร์ เลียววาริณ"เขียนถึง"พนม นพพร"ขอบคุณเป็นส่วนหนึ่งวงการเพลงลูกทุ่ง

ภายหลังจากข่าวเศร้าวงการเพลงลูกทุ่ง ได้สูญเสีย พนม นพพร หรือ ชาตรี ชินวุฒิ ด้วยวัย 77 ปี  เสียชีวิตอย่างสงบเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา

ล่าสุด "วินทร์ เลียววาริณ" ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก กล่าวถึง "พนม นพพร"ระบุว่า...จากโพสต์ พนม นพพร ทำให้ต้องตั้งข้อสังเกตเรื่องภาษาในเพลงลูกทุ่งสมัยก่อน ภาษาครูเพลงสมัยนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ ใช้คำง่ายๆ แต่ได้ภาพ

ใช้ฝึกภาษาได้เลย จะได้รู้ว่าภาษาดีนั้นเรียบง่าย แต่เลือกคำวางในตำแหน่งเหมาะสม

"สิ้นแสงดาวดุเหว่าเร่าร้อง จากสุมทุมลุ่มน้ำแม่กลอง พี่จำจากน้องคนงาม แว่วหวูดรถไฟ พี่แสนอาลัยสมุทรสงคราม คงละเมอเพ้อพร่ำ คิดถึงคนงามที่อยู่แม่กลอง" (ลาสาวแม่กลอง)

"เอาเสียงขลุ่ยเป็นเสียงเรียกขาน ต่างสัญญาณนัดหมาย คืนใดขลุ่ยดัง เรียมฟังเคยมา บัดนี้ขลุ่ยเรียกหา เรียมจ๋าขวัญมาคอย" (ลำนำแผลเก่า)

“อกพี่กลัดหนอง พี่หมองดั่งคลองแสนแสบ เจ็บจำดังหนามยอกแปลบ แปลบ แสบแสนจะทน โอ้ว่ากังหัน ทุกวันมันพัดสะบัดวน อยากจะรู้จิตคน จะหมุนกี่หนต่อวัน" (แสนแสบ)

"หอมเอยหอมดอกกระถิน รวยระรินเคล้ากลิ่นกองฟาง เห็ดตับเต่าขึ้นอยู่ริมเถาย่านาง มองเห็นบัวสล้างลอยปริ่มริมบึง" (มนต์รักลูกทุ่ง)

“เจื้อยแจ้วแว่วเสียงสำเนียงขับร้อง ดังเพลงมนต์รักแม่กลอง ล่องลอยพลิ้วหวานซ่านมา กล่อมสาวงามบ้านอัมพวา มนต์รักแม่กลองแว่วมา เหมือนสายธาราแม่กลองรำพัน” (มนต์รักแม่กลอง)
เพลงลูกทุ่งในยุคก่อนใช้ภาษาง่าย แต่เป็นภาษาสวย มีความเป็นบทกวีสูง เราใช้เป็นแบบฝึกหัดการใช้ภาษาไทยได้เลย

วินทร์ เลียววาริณ 13-7-66

(ภาพจากหนังเรื่อง แผลเก่า)