แด่...คนดนตรีผู้จากไปในเดือนสิงหาคม
ดนตรี / รุ่งฟ้า ลิ้มหัสนัยกุล
กระต่ายตัวนี้ดุจริง ตั้งแต่ต้นปีมา นับเฉพาะแวดวงดนตรี มีคนสำคัญและทรงอิทธิพลอย่างยิ่งจากไปด้วยเหตุต่างกัน บ้างเป็นไปตามอายุขัย บ้างเจ็บไข้ได้ป่วย บ้างก็ประสบอุบัติเหตุ บ้างก็เลือกจบชีวิตตัวเอง ฯลฯ ยกตัวอย่าง ทินา เทอร์เนอร์, โทนี่ เบนเน็ทท์, เดวิด ครอสบี้, ชิเนด โอ’คอนเนอร์, แรนดี้ ไมสเนอร์, กอร์ดอน ไลท์ฟุต, แอสทรูด จิลแบร์โต, แฮร์รี่ เบลาฟอนเต, เวย์น ชอร์เทอร์, ริวอิจิ ซากาโมโต และ เบิร์ท บาคาราช เป็นต้น
และเดือนสิงหาคมที่เพิ่งผ่านพ้นไป ก็มีคนดนตรีผู้เคยสร้างสีสันและความสุขผ่านเสียงเพลงเสียชีวิตกันหลายคนทีเดียว ขอใช้พื้นที่ตรงนี้ ระลึกถึงพวกเขาสั้นๆ
เบอร์นี่ มาร์สเดน (72) มือกีตาร์ร็อค/บลูส์ที่ทำวง สคินนี แค็ท ของตัวเองตอนอายุ 17 ค่อยๆสั่งสมฝีมือในฐานะนักดนตรีอาชีพกับหลายวงร็อก เริ่มต้นกับ ยูเอฟโอ เมื่อปี 1972 ตามด้วย ไวล์ด เตอร์กี ของ เกลนน์ คอร์นิค และ โคซี่ เพาเวลล์’ส แฮมเมอร์ ของ โคซี่ เพาเวลล์ ก่อนร่วมวง เบ๊บ รูธ มีอัลบั้มออกมา 2 ชุด แต่มาประสบความสำเร็จจริงจังก็เมื่อทำวง ไวท์สเนค ที่มี เดวิด โคเวอร์เดล เป็นนักร้องนำ กับเพลงฮิทอย่าง “Fool for Your Loving”, “Walking in the Shadow of the Blues”, “She’s A Woman”, “Lovehunter” และแน่นอน-เพลงเอกของวง “Here I Go Again”
เขามีอัลบั้มเดี่ยวไม่กี่ชุดหลัง ไวท์สเนค แยกทาง นอกจากนั้นก็มีงานเพลงประกอบภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกา แล้วยังไปร่วมงานกับศิลปินอื่นอยู่บ่อยครั้ง ทั้งร่วมแสดงและโปรดิวซ์ ผลงานชุดสุดท้ายของเขาชื่อ Kings ทำเพื่อแสดงคารวะต่อมือกีตาร์บลูส์ระดับตำนาน 3 คน ได้แก่ อัลเบิร์ท คิง, เฟร็ดดี้ คิง และ บี.บี. คิง วางจำหน่ายเมื่อปี 2021 ติดอันดับ 18 บน ยูเค อัลบั้ม ชาร์ต
มาร์สเดน เสียชีวิตจากโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียด้วยวัย 72 ปี
แจ็ค ซอนนี่ (68) อาจไม่โด่งดังเท่า มาร์ค น็อปเฟลอร์ หัวหน้าวง แต่กีตาร์ของเขาก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้เพลงของ ไดร์ สเตรทส์ สมบูรณ์ นับตั้งแต่เข้าร่วมวงเมื่อปี 1984 ก่อนหน้าที่พวกเขาจะออกอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จสูงสุดอย่าง Brothers in Arms เพียงหนึ่งปี และหลังจากลาออกจากวงในปี 1988 เขาก็ทำวงดนตรีชื่อ เดอะ เลเชอร์ คลาสส์ และทำงานที่ ไลน์ 6 ผู้ผลิตเครื่องดนตรีและอุปกรณ์เครื่องเสียง
บ็อบ เฟลด์แมน (83) นักแต่งเพลง/โปรดิวเซอร์ผู้อยู่เบื้องหลังเพลงดังๆหลายเพลงในช่วงทศวรรษ 1960 เขาร่วมกับ เจอร์รี่ โกลด์สตีน และ ก็อทเทห์เรอร์ เขียนเพลงฮิทอย่าง “My Boyfriend’s Back” ของ ดิ แองเจิลส์, “Sorrow” และ “Hang on Sloopy” ของ เดอะ แม็คคอยส์ ฯลฯ ขณะเดียวกันทั้งสามก็ทำวงดนตรีของตัวเองชื่อ เดอะ สเตรนจ์เลิฟส์ มีเพลงติดท็อป 40 อย่าง “I Want Candy”, “Cara-Lin” และ “Night Time”
ร็อบบี โรเบิร์ทสัน หลังจากที่เจ็บป่วยมานานหลายปี ในที่สุด หนึ่งในตำนานมือกีตาร์ชาวแคนาดาก็จากไปด้วยวัย 80 ปี เกิดที่เมืองโตรอนโต หัดเล่นกีตาร์ตอนสิบขวบ หกปีต่อมาก็เข้าร่วมวง เดอะ ฮอว์คส์ วงดนตรีแบ็คอัพของ รอนนี่ ฮอว์กิ้นส์ และเล่นให้กับ บ็อบ ดีแลน ในการทัวร์ Going Electric เมื่อปี 1965-1966 ต่อมาเปลี่ยนชื่อวงเป็น เดอะ แบนด์ มี Music From Big Pink เป็นอัลบั้มเปิดตัวในปี 1968 และปีถัดมาก็ขึ้นแสดงในเทศกาลดนตรี วู้ดสต๊อก
เดอะ แบนด์ มีอายุวงแค่ 8 ปีเท่านั้น แต่พวกเขาก็สร้างปรากฏการณ์ทิ้งทวนด้วยคอนเสิร์ตอำลา The Last Waltzที่มีพี่น้องเพื่อนฝูงมาร่วมงานคับคั่ง อย่าง บ็อบ ดีแลน, เอริค แคลปตัน, มัดดี้ วอเทอร์ส, แวน มอร์ริสัน, นีล ยัง และ โจนิ มิทเชลล์ ซึ่งมีการบันทึกเป็นภาพยนตร์โดยยอดผู้กำกับ มาร์ติน สกอร์เซซี่ นอกจากนี้ ยังมีอัลบั้มบันทึกการแสดงออกมาในปี 1978 ติดอันดับสูงสุดที่ 16 ในชาร์ตอัลบั้มของ บิลล์บอร์ด
โรเบิร์ทสัน มีอัลบั้มส่วนตัว 6 ชุดโดยมี Sinematic เป็นงานชุดสุดท้ายเมื่อปี 2019 และทำเพลงประกอบภาพยนตร์ อาทิ Raging Bull (1980) / King Of Comedy (1983) / The Color Of Money (1986) ของ สกอร์เซซี, American Beauty (1999), Any Given Sunday (1999), Gangs Of New York (2002), The Departed (2006), Shutter Island (2009), The Wolf of Wall Street (2013) และ Silence (2016)
จอห์น กอสลิง (75) อดีตมือคีย์บอร์ดวง เดอะ คิงค์ส ที่เขาเข้าร่วมตั้งแต่ปี 1970 และมีชื่อในอัลบั้มของวง 10 ชุด เขาออกจากวงไปในปี 1978 แทนที่ด้วย กอร์ดอน เอ็ดเวิร์ดส์ และ เอียน กิบบอนส์ ตามลำดับ เขากลับมาทำงานกับเพื่อนเก่า มิค เอเวอรี่, จิม ร็อดฟอร์ด และ จอห์น ดาลตัน ในนามวง แคสต์ ออฟฟ์ คิงค์ส และเล่นกับวงจนกระทั่งล้างมือในอ่างทองคำไปในปี 2008
แกรี่ ยัง (70) มือกลองรุ่นแรกของวงอินดี-ร็อกจากอเมริกา ชื่อ เพฟเมนท์ เขาอยู่กับวงตั้งแต่ปี 1989-1993 แม้จะแยกทางกันไป แต่เขาก็ยังวนเวียนกลับมาช่วยเพื่อนเก่า อย่างโปรดิวซ์ในอีพี Major Leagues สองเพลง แล้วก็ร่วมออกทัวร์รียูเนียนไปกับวงตอนปี 2010 นอกจากนั้นก็มีอัลบั้มส่วนตัวในนาม แกรี่ ยัง’ส ฮอลพิทอล หลายชุดด้วยกัน
ขอบคุณภาพจาก https://www.facebook.com/j.robbierobertson และ https://www.facebook.com/berniemarsdenofficial