"สามารถ" เดือด! ซัด สส. “ข้าวมื้อเดียวยังจัดการไม่ได้” แล้วจะจัดการปัญหาประเทศอย่างไร?

พี่น้องประชาชนครับ

ผมเห็นประเด็นที่มีการออกมาบ่นเรื่อง ไม่มีข้าวเย็นจัดให้ในสภา ระหว่างการพิจารณา พ.ร.บ.งบประมาณ แล้วถึงกับพูดถึงเรื่องโรคกระเพาะ

ผมฟังแล้วมีคำถามง่าย ๆ ครับว่า

“คนที่ประชาชนเลือกเข้าไปบริหารจัดการปัญหาของประเทศ เรื่องอาหารมื้อหนึ่งของตัวเอง ยังบริหารจัดการไม่ได้หรือ?”

ผมรู้จักเพื่อน ส.ส. จำนวนมาก ทุกคนล้วนประชุมหนัก ทำงานหนัก และอยู่สภาจนดึกเหมือนกัน แต่เรื่องกินข้าวเป็นเรื่องพื้นฐานที่ผู้ใหญ่สามารถจัดการตัวเองได้ไม่เคยบ่น

หิวก็สั่งอาหาร

ให้ผู้ช่วยหรือทีมงานจัดหา

เตรียมอาหารมาเอง

หรือจัดสรรเวลาให้เหมาะสม

นี่คือเรื่องธรรมดาของคนทำงานครับ

เพราะการเป็น “ผู้แทนราษฎร” ไม่ได้หมายความว่า เมื่อเดินเข้าสภาแล้ว ทุกอย่างต้องมีคนจัดเตรียมมาประเคนถึงโต๊ะ

ที่สำคัญ ลองหันกลับไปมองประชาชนที่เลือกท่านเข้ามาบ้างครับ

คนหาเช้ากินค่ำต้องซื้อข้าวกินเอง

คนขับรถส่งอาหารต้องวิ่งกลางแดดกลางฝน

พนักงานโรงงานต้องจัดการอาหารของตัวเอง

พ่อค้าแม่ค้าบางคนไม่มีแม้แต่เวลานั่งกินข้าวดี ๆ

ประชาชนเหล่านี้เสียภาษี

แล้ววันหนึ่งกลับต้องมานั่งฟังผู้แทนของตัวเองบ่นว่า “ไม่มีข้าวเย็นจัดให้ในสภา”

มันย้อนแย้งไหมครับ?

ยิ่งเป็นช่วงพิจารณา พ.ร.บ.งบประมาณแผ่นดิน ซึ่งทุกบาททุกสตางค์มาจากภาษีและหยาดเหงื่อของประชาชน ยิ่งควรแสดงให้เห็นว่า ผู้แทนราษฎรเข้าใจคุณค่าของเงินประชาชนมากเพียงใด

ผมจึงอยากฝากหลักคิดง่าย ๆ ว่า

“สวัสดิการที่จำเป็น” กับ “ความเคยชินกับอภิสิทธิ์” เป็นคนละเรื่องกัน

สภาควรจัดสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นเพื่อให้การประชุมดำเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพ แต่ไม่ได้หมายความว่าเรื่องส่วนตัวทุกเรื่องของ ส.ส. จะต้องกลายเป็นภาระของส่วนรวม

ประชาชนเลือก ส.ส. เข้าไป แก้ปัญหาให้ประชาชน

ไม่ใช่เลือกเข้าไปเพื่อให้ประชาชนต้องมานั่งแก้ปัญหาเรื่องอาหารเย็นให้ ส.ส.

และผมคิดว่าประโยคนี้สำคัญที่สุดครับ

ถ้าเรื่องข้าวหนึ่งมื้อยังกลายเป็นเรื่องที่ต้องออกมาโวยวาย แล้วเมื่อเจอปัญหาปากท้องของประชาชนทั้งประเทศ จะรับมืออย่างไร?

การเป็นผู้แทนราษฎรไม่ได้วัดกันว่าใครพูดเสียงดังที่สุด

แต่วัดกันที่ วุฒิภาวะ ความรับผิดชอบ และความสามารถในการจัดการปัญหา

ก่อนเรียกร้องให้ประเทศจัดการทุกอย่างให้เรา

ลองเริ่มต้นจากการ จัดการตัวเองให้ได้ก่อนครับ

พี่น้องประชาชนคิดอย่างไร?

ส.ส. ควรรับผิดชอบเรื่องอาหารของตัวเอง หรือเงินภาษีประชาชนควรต้องจัดอาหารให้ทุกมื้อ?