สมาคมสื่อท่องเที่ยวราชบุรี ร่วม ครู รร.บ้านสวนผึ้ง ทำกิจกรรม แบ่งปันให้กับน้องๆตามแนวชายแดน

สมาคมสื่อมวลชนการท่องเที่ยว จังหวัดราชบุรี โดยนายดุสิต จิรภัทรากร นายกสมาคมฯ พร้อมด้วยคณะกรรมและสมาชิกร่วมจัดกิจกรรม ร่วมด้วยช่วยกัน แบ่งปันให้น้อง โดยนำสิ่งของ เช่น อาหาร ปลากระป๋อง นม ไข่ไก่ มาม่า น้ำดื่ม น้ำอัดลม ขนม เครื่องยิงตรวจวัดอุณภูมิ ดิจิตอล และอื่นๆอีกมากมาย มอบให้กับเด็กนักเรียนโรงเรียนบ้านสวนผึ้ง ต.ตะนาวศรี อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี มีนายสมโชค ปัญญาวรพงศ์ ครูโรงเรียนบ้านสวนผึ้ง เป็นผู้รับมอบ พร้อมทั้งครูได้พาคณะไปเยี่ยมเด็ก และไปตรวจงานการบ้านที่ครูให้เด็กไว้ทำส่ง พร้อมมอบสิ่งของให้กับเด็กนักเรียนยากจนที่อยู่ในหมู่บ้านอีกด้วย นายดุสิต จิรภัทรากร นายกสมาคมฯ เปิดเผยว่า กิจกรรมในครั้งนี้ สมาคมสื่อมวลชนการท่องเที่ยว จังหวัดราชบุรี ได้รับการติดต่อประสานงานจากครู โรงเรียนบ้านสวนผึ้ง ต.ตะนาวศรี อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี หลังจากมีการแพร่ระบาดของโรค โควิด 19 โรงเรียนได้ปิดการเรียนการสอนเป็นเวลานาน ทำให้เด็กๆได้รับความลำบาก โดยเฉพาะเด็กที่อยู่ห่างไกลส่วนใหญ่จะยากจนและลำบากมาก โดยเฉพาะเรื่องของอาหารการกินและขนม บางครอบครัวเด็กจะอยู่บ้านกันตามลำพังเพราะพ่อแม่จะต้องออกไปทำงาน สมาคมจึงได้จัดสิ่งของเพื่อนำมามอบให้กับเด็กนักเรียน จากที่มาเห็นและไปเยี่ยมที่บ้านเด็กๆ แต่ละบ้านจะใช้ชีวิตค่อนข้างลำบาก บางบ้านยากจนมาก จึงขอฝากทุกๆท่านถ้าอยากจะสนับสนุนหรือบริจาคให้กับเด็กๆก็ประสานมาที่โรงเรียนบ้านสวนผึ้งได้ตลอด จากการสอบถาม นายสมโชค ปัญญาวรพงศ์ ครูโรงเรียนบ้านสวนผึ้ง กล่าวว่า ในช่วงโควิด-19นี้ คือเด็กๆไม่ได้เรียนหนังสือ แต่ก็มีนโยบายว่าให้ออกไปเยี่ยมบ้านเด็กนักเรียน ก็คือให้นำใบงานมาดู และสอบถามปัญหาว่าบ้านแต่ละบ้านมีปัญหาในเรื่องอะไรบ้าง บางบ้านจะเป็นเด็กชาวเขาเป็นเด็กกะเหรี่ยง ก็มีทีวีแต่กล่องที่มีอยู่ไม่สามารถดูได้ เป็นกล่องรุ่นเก่า ก็ต้องใช้กล่องที่เป็นกล่องดิจิตอล วิธีการก็คือ เราต้องมาเยี่ยมบ้านเด็ก เอาใบงานมาให้ กรณีถ้าเด็กไม่มีอุปกรณ์การเรียนก็จะเอาไปรวมกลุ่มกัน ก็คืออยู่บ้านของเด็กที่มีอุปกรณ์พร้อม มีโทรทัศน์ มีอินเตอร์เน็ต ก็คือเรียนออนไลน์ พอเราเรียนออนไลน์ได้ก็จับกลุ่มกัน เด็กไม่มีผู้ปกครองดูแล เด็กก็จะไม่ได้เรียน ก็จะเล่นกันซักส่วนใหญ่ ตัวผมที่เป็นครูก็ไม่รู้จะทำยังไงก็เลยคิดว่าไหนๆก็ต้องไปโรงเรียนอยู่แล้ว เลยคิดว่ามารับเด็กๆที่ไม่มีอุปกรณ์เลย ไปเรียนออนไซต์ ก็คือไปเรียนในสถานที่ที่มีความปลอดภัย คือแบ่งครึ่งเรียน ก็วันนี้ครึ่งห้อง ในห้องมี22 คนก็แบ่งวันละ 11 คน คือผลัดเปลี่ยนกันไปเรียน พอไปเรียนก็จะมีข้าวให้เด็กๆกินวันละหนึ่งมื้อ เพื่อให้เด็กได้มีข้าวกิน จุดประสงค์หลักคือให้เด็กได้ทำกิจกรรมร่วมกัน เนื่องจากว่าเด็กอยู่บ้านก็จะอยู่ตามลำพัง ผู้ปกครองจะไปทำงาน บางบ้านผู้ปกครองก็จะไปรับจ้างทั่วไป ถ้าวันไหนไม่ได้ทำงาน วันนั้นก็จะไม่มีรายได้เลย ช่วงมีโควิดเด็กไม่ได้ไปเรียน ผู้ปกครองต้องหาข้าวให้เด็กกินตอนเที่ยง ถ้าเด็กไปเรียนก็จะมีข้าวกิน จึงช่วยลดภาระผู้ปกครองในช่วงนี้ได้ อย่างวันนี้ทางสมาคมการท่องเที่ยวจังหวัดราชบุรี ก็นำอาหารแห้ง ถุงยังชีพ มามอบให้กับชุมชนต่างๆ ก็เอาตรงนี้ไปมอบให้กับเด็กๆ อย่างน้อยก็ทำให้เด็กมีของกิน อาจจะไม่มาก ไม่ใช่ทุกวัน แต่ก็ช่วยแบ่งเบาภาระผู้ปกครองไดั